Baby maty dla przedszkolaków Bambi

Baby maty dla przedszkolaków Bambi

Odpowiedzialny rodzicu pokaż dziecku, że je kochasz i spraw, aby rozwijało się prawidłowo - pomóż w rozwijaniu jego pełnego potencjału, dbając o komfort i bezpieczeństwo ciała. Stwórz dziecku bezpieczny kącik do zabawy. Wszystkie maty posiadają specjalne certyfikaty...
 
35.00 zł

Dodaj:         

Odpowiedzialny rodzicu pokaż dziecku, że je kochasz i spraw, aby rozwijało się prawidłowo - pomóż w rozwijaniu jego pełnego potencjału, dbając o komfort i bezpieczeństwo ciała. Stwórz dziecku bezpieczny kącik do zabawy.

Wszystkie maty posiadają specjalne certyfikaty dopuszczające je do kontaktu ze skórą dziecka, tym samym maty nie zawierają żadnych składników barwników azowych!

Maty do Jogi

wymiary: od 100 cm do 150 cm x 60 cm
(różne rozmiary dostępne w magazynie)
grubość 3 mm

 
Wszystkie oferowane maty zalecamy prać ręcznie!

Nie polecamy prania w pralkach automatycznych z uwagi na:
- różnorodność stosowanych środków chemicznych
(niektóre z nich są silnie żrące)
- wysokie obroty wirowania nowoczesnych pralek
(nie są one obojętne strukturze maty)
- wspólne pranie z ubraniami zawierającymi zamki, guziki, klamry itp.
- wysoką temperaturę prania.


Rozwój fizyczny dziecka

Rozwój fizyczny dziecka jest caloksztatem procesów biologicznych zachodzących od momentu poczęcia aż do śmierci ,nie przebiega on w jednakowym tempie i rytmie .W kolejnych okresach  życia dziecka jego wzrost i natężenie procesów dojrzewania wzrastają lub zwalniają.     

Wyróżniamy trzy grupy procesów ,które zachodzą w przebiegu rozwoju fizycznego dziecka:

1.Wzrastanie - w tym procesie dochodzi do zmiany wielkości elementów morfologicznych.Przewazają tutaj procesy anaboliczne, natomiast procesów katabolicznych jest znacznie mniej. Na tym etapie oceniamy wzrost, tempo wzrastania dziecka oraz rytm wzrastania, który wyrażany jest zmianami tempa w różnych okresach rozwoju dziecka.

2.Różnicowanie -jest procesem jakościowym. Skada się z przebudowy struktury komórek i tkanek.  Na tym etapie nastepuje grupowanie się tkanek w określone organy , wzajemne formowanie się ksztatów i proporcji .

3.Dojrzewanie - proces ten przebiega równolegle z poprzednimi etapami rozwoju fizycznego .Na tym etapie dochodzi do doskonalenia budowy i czynności , dziecko osiąga maksymalną sprawnośc fizyczną.


Wszyscy chcemy, by nasze maluchy były mądre i dużo umiały, ale czy w równym stopniu doceniamy ruch? Wielu z nas, rodziców, woli zapisać malca na szachy, niż iść z nim na plac zabaw, bardziej cenimy zabawki edukacyjne niż piłki i skakanki. Chyba wszyscy mówimy rzeczy w stylu: „Nie wierć się”, „Czy mógłbyś choć przez minutę posiedzieć w miejscu?” Tymczasem ruch jest potrzebny dzieciom jak powietrze i jedzenie.

Ruch zapobiega kłopotom
– Kościec dziecka jest delikatny. Brak ruchu i złe nawyki (siedzenie przed telewizorem, siadanie z podwiniętą nogą itd.) powodują, że malec zaczyna się garbić, a kręgosłup mu się krzywi – tłumaczy mgr Dominika Rucińska, specjalistka z zakresu gimnastyki korekcyjnej dla przedszkolaków. Ruch może zapobiec kłopotom, bo wzmacnia mięśnie, kości (sprzyja ich mineralizacji), ścięgna i więzadła (uelastycznia je i zwiększa ich wytrzymałość). Pobudza też dojrzewanie układu nerwowego, poprawia wydolność układu oddechowego i układu krążenia. Odpowiednio dobrane ćwiczenia pozwalają nawet skorygować istniejące już wady postawy. Ruch pobudza rozwój psychiczny: dziecko opanowuje nowe umiejętności i aktywniej poznaje świat. Dzięki niemu czuje się lepiej nie tylko fizycznie, ale i psychicznie. Zwinne, sprawne ruchowo dzieci są odważniejsze, łatwiej odnajdują się w grupie rówieśników i mniej narażone na wypadki (rzadziej upadają itd).

Pod okiem fachowca
Kiedyś place zabaw i podwórka były pełne dzieci, które od świtu do nocy wspinały się na drabinki, łaziły po drzewach, robiły fikołki, skakały w gumę i robiły tysiąc innych rzeczy. Dziś maluchy nie są aż tak aktywne. Dlatego tak ważne są zorganizowane zajęcia ruchowe w przedszkolu. One naprawdę wiele dają. – Mięśnie ćwiczącego dziecka wykonują intensywną pracę, przez co zwiększają swoją objętość i siłę. Dzięki temu lepiej utrzymują kościec malca, a szczególnie jego kręgosłup – mówi Dominika Rucińska. – Wykonując najróżniejsze przysiady, skoki czy skłony, malec staje się sprawniejszy, silniejszy, bardziej wytrzymały, szybszy, zręczniejszy, zwinniejszy, bardziej gibki, lepiej skoordynowany. Są także inne korzyści. Na przykład takie, że w przedszkolu dzieci uczą się gier i zabaw, które w przyszłości pomogą im szybciej opanować umiejętności potrzebne do uprawiania różnych dyscyplin: jazdy na nartach, gry w tenisa, a które już teraz mogą wykorzystywać w domu i na placu zabaw.

A po przedszkolu...
Zajęcia prowadzone przez fachowca są nie do zastąpienia. To jednak nie znaczy, że po przedszkolu można z czystym sumieniem patrzeć na to, jak dziecko leży na kanapie i godzinami wgapia się w ekran telewizora. Wykorzystaj dziecięcą potrzebę ruchu. Zabierz malca na plac zabaw, pozwól mu się wyszaleć. Pobaw się z nim w klub gimnastyczny (pozwól dziecku być instruktorem, nich pokaże ci ćwiczenia, które zna z przedszkola). Daj się namówić na wyścigi albo mecz piłki nożnej. Takie zabawy nie tylko rozwiną ruchowo, ale przede wszystkim sprawią mu masę radości, bo będziecie robić coś razem! Jak się za to zabrać?

1. Wybierz odpowiednią porę. Nie każ maluchowi ćwiczyć bezpośrednio po posiłku (z pełnym brzuchem trudno biegać), gdy jest rozdrażniony, niewyspany lub zmęczony.
2. Pamiętaj, że gimnastyka ma przede wszystkim sprawiać frajdę. Niech to będzie zabawa i przyjemność, a nie katorga. Niech ruch nie kojarzy się z karą.
3. Ćwiczenia muszą być dostosowane do możliwości i umiejętności dziecka. Jeśli będą zbyt trudne, malec szybko się zniechęci. Jeżeli za łatwe, zacznie ziewać z nudów i rozglądać się za ciekawszym zajęciem.
4. Trudniejsze ćwiczenia przeplataj z łatwiejszymi, a po ćwiczeniach nóg warto zrobić ćwiczenia angażujące, np. mięśnie rąk (nogi w tym czasie mogą odpocząć).
5. Nie przesadź. Zarówno zbyt mały, jak i zbyt duży wysiłek nie jest korzystny dla zdrowia.

Wraz z rozwojem fizycznym idzie w parze rozwój psychiczny dziecka. W tym okresie następuje przede wszystkim intensywny rozwój procesów poznawczych. Dziecko potrafi koncentrować się na różnych zadaniach, doszukuje się współzależności, rozwija się pamięć, zwiększa się zasób pojęć. Równolegle z tym rozwijają się uczucia i postępowanie kierowane wolą. Przeważa myślenie konkretne i obrazowe, co ma wpływ na wybór metod nauczania czynności ruchowych.

 

Moment, w którym dziecko przekracza próg szkolny jest dla niego pewnego rodzaju wstrząsem fizjologicznym, spowodowanym zmianą trybu życia. U dzieci o opóźnionym rozwoju mogą jeszcze występować w tym okresie trudności w wykonywaniu ruchów precyzyjnych np.: w pisaniu.

 

Dziecko rozpoczynające naukę szkolną wykazuje już opanowanie wszystkich podstawowych form ruchowych. W dalszej kolejności następuje doskonalenie tych form i tworzenie ich kombinacji, np. chwytu z biegiem, rzutu z rozbiegu itp. Dziecko staje się w tym czasie podatne na wszelkie formy ruchowe, w tym także sportowe. Silnie odczuwa zadowolenie z sukcesu motorycznego i dobrze wykonanego zadania ruchowego. Są to przeżycia radosne i należy je wykorzystać w procesie dydaktyczno-wychowawczym.



ROZWÓJ FIZYCZNY I MOTORYCZNY DZIECI W WIEKU SZKOLNYM

Proces wychowania i rozwoju człowieka trwa przez wiele lat. Wśród dzieci rozpoczynających naukę szkolną występuje duże zróżnicowanie pod tym względem. Dzieci różnią się wzrostem, ciężarem ciała, sprawnością fizyczną i dojrzałością biologiczną.

 

 

Okres 6-10 lat nie stanowi żadnego szczególnego okresu z punktu widzenia biologicznych właściwości rozwojowych dziecka. W tym czasie kończy się okres dzieciństwa, a zaczyna faza dojrzewanie płciowego. Młodszy wiek szkolny jest to wiek przejściowy od dzieciństwa do młodości. Dziecko rozpoczynające naukę szkolną jest znacznie silniejsze i dojrzalsze od dziecka, które w swoim czasie rozpoczęło okres przedszkolny. Rozwój dziecka w tym okresie charakteryzuje się tak zwaną „małą stabilizacją".

 

Dzieci w tym wieku są odporne na choroby. Duża aktywność ruchowa pozostaje nadal naturalnym zjawiskiem dla tego okresu. Szczególnego znaczenia nabierają zorganizowane formy dostarczania ruchu, szczególnie lekcje wychowania fizycznego i zabawy.
 

 

Mięśnie, kości i system nerwowy w tym okresie wzmocniły się i okrzepły. Kościec zawiera mniej tkanek chrzęstnych, a proces kostnienia kości znacznie postąpił naprzód.
 

 

W początkowej fazie (7-8 lat) bardziej rozwijają się mięśnie duże niż małe oraz utrzymuje się znaczna pobudliwość nerwowa, co sprawia, że dzieci wykonują wiele ruchów zbytecznych i szybkich, ruchy te są raczej silne i zamaszyste, mało precyzyjne i mało dokładne. W samorzutnych i kierowanych zabawach ruchowych udoskonaliły się zarówno mimowolne, jak i dowolne ruchy, wykonywane rozmaitymi zespołami dużych grup mięśniowych.

 

Wzmocniły one działalność układu krwionośnego i oddechowego, ulepszyły trawienie i przemianę materii, przyczyniły się w znacznej mierze do rozwoju odśrodkowego układu nerwowego. W miarę rozwoju sprawności wzrasta szybkość, dokładność, siła i oszczędność ruchów. Szybkość wzrasta dość równomiernie przez całe dzieciństwo aż do16- 18 roku życia.

 

Dokładność ruchów, mierzona za pomocą testów zdolności celowania i trafiania do celu, wzrasta do 13 - 14 roku życia, a potem utrzymuje się na tym samym poziomie.

 

Pewność ruchów, mierzona liczbą ruchów mimowolnych pojawiających się podczas możliwie nieruchomego trzymania palca, ręki, ramienia lub całego ciała, zwiększa się z wiekiem. Siła ruchów wzrasta wraz z rozwojem fizycznym, jednak w niewielkim stopniu aż do okresu dojrzewania, kiedy zaczyna się szybki wzrost masy mięśni.
 

 

Między 6 a 8 rokiem życia występuje zjawisko gwałtownego skoku wzrostu. Po 8 roku zmniejsza się tempo wzrostu wysokości ciała, zwiększa się natomiast wewnętrzne rozrastanie organizmu. Przyrost wysokości i ciężaru ciała powinien być w tym okresie powolny i zasadniczo równomierny.

 

Siła mięśniowa jednak w pierwszych latach tego okresu (7-8 lat) stabilizuje się lub nawet nieznacznie obniża, a miękki jeszcze i plastyczny kościec powoduje, że wielkość pracy, jaką może wykonać dziecko wzrasta tylko minimalnie oraz następuje ponowne zahamowanie koordynacji. Miękkość i elastyczność kośćca ułatwia dalszy wzrost dziecka, lecz jednocześnie stwarza duże niebezpieczeństwo deformacji. Deformacjom tym w młodszym wieku jest jeszcze stosunkowo łatwo zapobiec. Szczególnie niebezpiecznie może być boczne skrzywienie kręgosłupa (skolioza). Obok wad w płaszczyźnie czołowej mogą występować również wady w płaszczyźnie strzałkowej.
 

 

Organizm dziecka w młodszym wieku szkolnym charakteryzuje się dużą reaktywnością układu sercowo - naczyniowego na wysiłek fizyczny. Wzrasta ciśnienie skurczowe, następuje znaczny spadek częstotliwości tętna postępujący w szybkim tempie aż do 11 roku życia. Powiększa się objętość wyrzutowa i minutowa serca, która jednak w wieku 7 -8 lat wynosi zaledwie 50% wielkości stwierdzonych u ludzi dorosłych.

 

Dzieci w wieku 7-8 lat nie są zdolne do długotrwałego wysiłku fizycznego, są jeszcze mało odporne na zmęczenie. W późniejszych latach tego okresu (9- 12 lat) włókna mięśni szkieletowych grubieją. Wzrasta siła mięśniowa a także skraca się czas reakcji. Kości przegubów rąk twardnieją, przez co wyraźnie zwiększa się zdolność dziecka do różnych prac wymagających dokładności.

 

Począwszy od 10 roku życia następuje duży przyrost koordynacji ruchowej. Ma miejsce dalsze usprawnienie funkcji fizjologicznych. Zwiększa się ciśnienie tętnicze, spada częstotliwość tętna, wzrasta pojemność płuc. Sprawność funkcjonalna zmysłów, zwłaszcza wzroku, jest już taka, jak u człowieka dorosłego.
 

 

Wraz z rozwojem fizycznym idzie w parze rozwój psychiczny dziecka. W tym okresie następuje przede wszystkim intensywny rozwój procesów poznawczych. Dziecko potrafi koncentrować się na różnych zadaniach, doszukuje się współzależności, rozwija się pamięć, zwiększa się zasób pojęć. Równolegle z tym rozwijają się uczucia i postępowanie kierowane wolą. Przeważa myślenie konkretne i obrazowe, co ma wpływ na wybór metod nauczania czynności ruchowych.

 

Moment, w którym dziecko przekracza próg szkolny jest dla niego pewnego rodzaju wstrząsem fizjologicznym, spowodowanym zmianą trybu życia. U dzieci o opóźnionym rozwoju mogą jeszcze występować w tym okresie trudności w wykonywaniu ruchów precyzyjnych np.: w pisaniu.

 

Dziecko rozpoczynające naukę szkolną wykazuje już opanowanie wszystkich podstawowych form ruchowych. W dalszej kolejności następuje doskonalenie tych form i tworzenie ich kombinacji, np. chwytu z biegiem, rzutu z rozbiegu itp. Dziecko staje się w tym czasie podatne na wszelkie formy ruchowe, w tym także sportowe.

 

Silnie odczuwa zadowolenie z sukcesu motorycznego i dobrze wykonanego zadania ruchowego. Są to przeżycia radosne i należy je wykorzystać w procesie dydaktyczno-wychowawczym.
 

 

W wieku dziecięcym ogólne różnice w budowie chłopca i dziewczynki są niewielkie. Najbardziej wyraźnie zarysowują się one w okresie przedpokwitania. Różnice te dotyczą istotnych zmian, jakie zachodzą w gruczołach wewnętrznych i budowie ciała.

 

Różnice w kształtowaniu obu płci wynikają z faktu, iż "sylwetka chłopca charakteryzuje się silniejszym rozwojem górnej partii tułowia, większą szerokością barkową i szerszą klatką piersiową w stosunku do szerokości bioder.

 

U dziewcząt większa ilość tkanki tłuszczowej gromadzi się na biodrach i kończynach dolnych, zwłaszcza na udach. Różnice morfologiczne i fizjologiczne nie pozostają bez wpływu na możliwości motoryczne dziewcząt i chłopców.

 

Dominację chłopców w zakresie cech ilościowych (mierzalnych) motoryki kompensują u dziewcząt większe predyspozycje do rozwoju cech jakościowych (harmonia, rytm, płynność), stąd bliższa prawdy wydaje się teza o odmienności aniżeli niższym poziomie kobiecej motoryki.
 

 

Nauczyciel znając powyższe prawa rządzące rozwojem dziecka, powinien umiejętnie je wykorzystywać w warunkach codziennej działalności i zapewnić uczniowi wszechstronny i jak najbardziej optymalny rozwój fizyczny. Aby te zadania realizować, musi poznać stan, poziomu rozwoju i sprawności fizycznej swoich wychowanków, gdyż tylko na tej podstawie może ustalić odpowiednie wymagania wychowawcze oraz zasady postępowania w procesie nauczania.

 

Problem ten nabiera coraz większego znaczenia zwłaszcza w obecnych czasach, gdy ze wszystkich stron docierają głosy o ciągłym obniżaniu się poziomu sprawności fizycznej dzieci i młodzieży.

                                                                       Opracowała: Dorota Czubocha Zając
POCHODZENIE ARTYKU
Artykuł został udostępniony ze strony: http://aleksandra88.wordpress.com/
Artykuł został udostępniony ze strony: https://www.eduforum.pl/
Artykuł został udostępniony ze strony: http://babyonline.pl/




Dokładamy wszelkich starań, aby informacje o produktach były prawidłowe. Fotografie przedstawiające nasze produkty mają chrakter przykładowy i informacyjny, moga być na nich widoczne elementy dostepne wyłącznie za dodatkową opłatą lub w wybranych wersjach produktu. Informacje na stronie nie stanowią oferty w rozumieniu art. 66 kodeksu Cywilnego


Koszty Wysyłki - infografika

koszty przesyłki kurierskiej

UltraNowoczesny System Punktacji - infografika

system punktowy

Serwis Seniora - infografika

Serwis Seniora

QR Code

Call Me - zadzwoń
Kod QR - wizytówka
Kod QR - konto Bank PKO BP
Kod QR - konto BRE BANK -mBANK